Περι όνου σκιάς

 

Στους Γιάννη Ζορπίδη και  Τάσο Ζαφειριάδη 

που «προκάλεσαν» αυτήν την ανάρτηση... 

 

 

  Σχέδιο της προτομής του Ι.Δ. στο Βογατσικό (ΑΙ)

 

  

…Πρόσεχε Βοσκόπουλε, γιατί η ημέρα μνήμης του θανάτου του Ίωνα Δραγούμη είναι πολύ κοντά στην ημέρα μνήμης της εξέγερσης του Ίλιντεν. Αν εσείς ξυπνήσατε μια μέρα «Μακεδόνες», μπορεί κάποιοι άλλοι να ξυπνήσουν απότομα «Δραγουμικοί» και να παίζουν πάλι μπάλα με τα κεφάλια σας στη λάσπη των Πρεσπών...

 

ΑΝΤΙΔΙΚΟΥΣΑΝ, ΟΥΤΩΣ ΕΙΠΕΙΝ, ΤΙΣ ΠΡΟΑΛΛΛΕΣ, δυο φανατικοί, ένθεν κακείθεν των πτυχών του «Μακεδονικού ζητήματος» μέσα στη θάλασσα του Facebook. Έγραψε κάτι ο ένας τους (ο «μειονοτικός» Π. Φιλίποβ Βοσκόπουλος) και αντεπετέθη (σφόδρα! Βλέπε: ύφος, τόνος, περιεχόμενο της ανάρτησής του και ιδίως στην αποφώνηση) ο έτερος (Δ. Βασιλούδης ΕΔΩ). 

Δεν στέκομαι καθόλου στην επιχειρηματολογία και το περιεχόμενο των μονολόγων τους. Στέκομαι στο ότι η βάση της συζήτησής τους στηρίζεται σε ένα  ψεύδος!

Κύριο θέμα, που κέντρισε και την αντιδικία, ήταν η …υποτιθέμενη συνομιλία του Ίωνος Δραγούμη, στο Μοναστήρι του 1903, πριν από την έκρηξη της «εξέγερσης του Ίλιντεν» με τον Νικόλαο Κάρεφ μέλους του (βουλγαρομακεδονικού) κομιτάτου. Οι δυο σύγχρονοι αντιδικούντες μέσω μονολόγων, αντλούν το περιεχόμενο της συνέντευξης από το απολύτως προβληματικό βιβλίο που επιμελήθηκε ο μακαρίτης Γιώργος Πετσίβας και κυκλοφόρησε από τις ομώνυμες εκδόσεις, το 2000, με τον τίτλο: Ίων Δραγούμης, Τα ημερολόγια του Ίλιντεν… 

         

 

Ας ξεκινήσουμε από το κυριότερο: Στις σελίδες 553-557 υπάρχει στο βιβλίο πράγματι μια ανταπόκριση «Από Βιτώλια—Συνέντευξις με ένα μέλος του κομιτάτου». Η «συνέντευξις» δημοσιεύεται στην εφημερίδα «Ακρόπολις», στην Αθήνα, στο φ. 7608 της Πέμπτης 8 Μαΐου του 1903. Την υπογράφει κάποιος Σ. Γ. Σταμ. που δεν είναι άλλος από τον Σταμάτη  Γ. Σταματίου (1881-1946) γνωστό δημοσιογράφο, συγγραφέα, γελοιογράφο και πολιτικό που αργότερα υπέγραφε και ως «Σταμ. Σταμ.». Πόθεν λοιπόν μάς προκύπτει  ότι ο Δραγούμης είναι ο ένας από τους συνεντευξιαζόμενους;

«Και για να γίνει όμως η βλακεία τέλεια», όπως έγραφε και ο Δραγούμης, καθώς από καιρό μάλλον επιβλήθηκε στην βιβλιογραφία και το διαδίκτυο το ψεύδος από «ιστορικούς-ερευνητές», δείτε πως ακόμα και η ΑΙ «το έχει καταπιεί αμάσητο» και το ξεφουρνίζει δοθείσης ευκαιρίας στους ανύποπτους:                    

Η υπογραφή «Σ. Γ. Σταμ.» σε άρθρα της εφημερίδας Ακρόπολις το 1903 αποδίδεται από ιστορικούς ερευνητές στον διπλωμάτη και πολιτικό Ίωνα Δραγούμη, ο οποίος χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο αυτό ή αρχικά κατά τη διάρκεια της δράσης του και των ανταποκρίσεων του από τη Μακεδονία.

Εννέα ψευδώνυμα του Ι.Δ. μάς είναι μέχρι  σήμερα γνωστά. Το Σ. Γ. Σταμ. δεν υπάρχει ανάμεσα σε αυτά.

Το ύφος και το περιεχόμενο πάντως  των συνομιλιών του Δραγούμη μπορεί να το δει κανείς στο κεφάλαιο «Φυλακή» στο Μαρτύρων και Ηρώων αίμα όπου το  alter ego  του, ο Αλέξης, συνομιλεί μ’ έναν Βούλγαρο αξιωματικό  συγκρατούμενό του (σκηνή ολωσδιόλου φανταστική, διότι ουδέποτε φυλακίστηκε ο Δραγούμης στην Μακεδονία — και ας το πιστεύει αυτό ο καθηγητής  Κ. Α. Βακαλόπουλος…) 

Κάτι που θα πρέπει επιτέλους να ειπωθεί και το υποστηρίζω με  κατηγορηματικό τρόπο: η έκδοση του Πετσίβα είναι ψευδεπίγραφη, διότι καθιστά τον Δραγούμη συγγραφέα (και «υπόλογο»!) ενός έργου που δεν είναι δικό του. Πρώτον: δεν υπάρχει τέτοιος τίτλος σε Τετράδιο ή σημειωματάριο του Δραγούμη. Δεύτερον: Το βιβλίο αποτελεί έναν συμφυρμό λογής τεκμηρίων που μας δίνονται αταξινόμητα φύρδην μίγδην και με απολύτως χαοτικό τρόπο:

—Ελάχιστα αποσπάσματα, χωρίς υπομνηματισμό, από τα «ημερολόγια» (Τετράδια της περιόδου 1902-1904).

—Αποσπάσματα από τα Σημειωματάρια («του Δραγούμη») τα οποία ασφαλώς δεν  ανήκουν στα Τετράδια-Ημερολόγια – Αποτελούν αρχείο συλλογής διαφόρων πληροφοριών ή γεγονότων χρήσιμων για τις υπηρεσιακές αναφορές και υπομνήματα, για τους σκοπούς της «Άμυνας» ή –ενδεχομένως– της Επικουρικής των Μακεδόνων Επιτροπής. Οι καταχωρήσεις  σε αυτά γίνονται από πέντε τουλάχιστον διαφορετικά πρόσωπα—τόσους διαφορετικούς γραφικούς χαρακτήρες κατάφερα να διακρίνω σε μια προσεκτική έρευνα που έχω κάνει στα πρωτότυπα του αρχείου Ίωνος Δραγούμη στην ΑΣΚΣΑ.

—Επιστολές του Δραγούμη προς μέλη της οικογένειάς του ή άλλους, συνεργάτες  κλπ. ή επιστολές που απευθύνονται στον ίδιο από ποικίλες πηγές. Επιστολές άλλων ασχέτων προσώπων που απευθύνονται σε συγγενείς τους ή σε συνωμότες της μιας ή της άλλης πλευράς.

—Αναφορές  ή υπομνήματα του Δραγούμη, όπως και άλλων διπλωματών, λογής έγγραφα ή τηλεγραφήματα του ελληνικού υπουργείου των εξωτερικών. Παράθεση φωτογραφιών που δεν ανήκουν αποκλειστικά στο αρχείο της οικογένειας Δραγούμη. Παράθεση επίσης άφθονου υλικού με αποσπάσματα μανιφέστων, ανακοινώσεων, συνεντεύξεων, δηλώσεων, προκηρύξεων πάσης φύσεως  των μελών και των οργανώσεων του Βουλγαρικού-Μακεδονικού κομιτάτου με ανάλογο φωτογραφικό υλικό. 

Άρα, δεν πρόκειται για βιβλίο του Δραγούμη και κακώς αυτό μέχρι σήμερα δεν έχει με κάποιον τρόπο δηλωθεί/ καταγγελθεί. Αποτελεί ένα είδος λευκώματος ή Χρονικού με συγκεντρωμένα στοιχεία της «επίμαχης» περιόδου. Θα ήταν τίμιο ως όνομα του συγγραφέα να αναφέρεται αυτό του Πετσίβα ο δε τίτλος ασφαλώς δεν θα έπρεπε να παραπέμπει αποκλειστικά στον Δραγούμη.

Κλείνω με μια παραίνεση: Ο Δραγούμης δεν κλώτσησε ποτέ ανθρώπινα κεφάλια ούτε κυλίστηκε σε βάλτους. Ούτε οι άνθρωποι που τιμούν τις ιδέες και την μνήμη του διανοήθηκαν ποτέ μακάβριο ποδόσφαιρο σαν κι αυτό του κ. Βασιλούδη που μάλιστα δηλώνει «φόλα "Δραγουμικός"!» ΚΛΙΚ.  Αφήστε λοιπόν τον Δραγούμη καταμέρος. Αρκετό κακό έχετε προκαλέσει μέχρι σήμερα με τον ανοίκειο προσεταιρισμό οι μεν και  τον ανηλεή του διωγμό οι δε συχνά παρεμηνεύοντας, παραποιώντας, εργαλειοποιώντας την κάθε του λέξη ή φράση...