«ο ποιητὴς θέλει να εκφράση σιωπών την φρίκην και τον αποτροπιασμόν του…»

 


ΤΟ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΠΟΙΗΜΑ «Νεκρική ωδή» ο Κωστής Παλαμάς το αφιερώνει στον Ίωνα Δραγούμη (μετά τον «Γκρεμιστή» που έγραψε για κείνον το 1907). Σ’ αυτό ο μεγάλος ποιητής «κεντάει με το βελονάκι» τη ζωή του Ίωνος Δραγούμη και θρηνεί τον άγριο διακαμό του. Το ποίημα γράφτηκε μέσα σε μια βδομάδα από την ημέρα του φόνου και δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή της 8ης Αυγούστου 1920.

Η τελευταία στροφή του ποιήματος τοποθετήθηκε τελικά το 1972 στην πρόσοψη του μνημείου, που βλέπει στην οδό Βασ. Σοφίας, καθώς η κανονική επιγραφή, που υπήρχε όταν στήθηκε το μνημείο (το 1921), είχε βανδαλιστεί με σφυρί και καλέμι από φανατικούς βενιζελικούς το 1922. Είχε παραμείνει σ’ αυτήν την κατάσταση επί μισόν αιώνα χωρίς να νοιαστεί κανείς Έλληνας διόλου….

Για  τη «Νεκρική Ωδή» του,  ο Κωστής Παλαμάς κλήθηκε να καταθέσει στη δίκη για τη δολοφονία του Δραγούμη.  Μεταγράφω από τα πρακτικά της δίκης, από την εφημερίδα «Εμπρός», αρ. φ. 9132, της Παρασκευής 18 Μαρτίου 1922:

 

Ο ΜΑΡΤΥΣ κ. ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

παναλαμβανομένης τς συνεδριάσεως καλεται μάρτυς κ. Κωστς Παλαμς, γεννηθες ν Πάτραις τν 69. κ. Παλαμς λέγει τι εχε γράψει μία νεκρικν δν ες τν Δραγούμην, διότι νεκρς δν νήκει μόνον ες τν πολιτικήν, λλ κα ες τ θνος, ἔδωσε δ ες τν δέαν, τις μέχρι τινός το κοινήν, μίαν λογοτεχνικήν μορφήν. Ἐθεώρησε καθκον του ν γράψ τν δήν, διότι ποιητς —ζητε τν δειαν κ. Παλαμς ν μιλήσ ες τρίτον πρόσωπον— θέλησε ν νεγείρ να μαυσωλεον ες τν θανόντα. στίχος «πς πεσες γραφ ἄς μην τ λέει» εναι σχμα ποσιωπήσεως, τ ποον γαπον ο ποιηταί, δι ν δώσουν κφρασιν μ τν εγλωττίαν τς σιωπς. Θέλει δηλαδ ποιητς ν κφράσῃ σιωπν τν φρίκην κα τν ποτροπιασμόν του.

ΠΡ.[ΕΔΡΟΣ] ναφορικς μ τν δέαν τν δολοφόνων, ν θελήσουν ν τερματίσουν τν ζων το νθρώπου ατο, π ποίων νστίκτων φρονετε τι νεφοροντο;

Μ. ναμφιβόλως γρίων.

Ο κ. ΕΙΣ. [ΑΓΓΕΛΕΥΣ] ζητε τ ποίημα περ ὁ κ. Παλαμς γραψεν ες τν νεκρόν.

Ο κ. ΦΙΛΙΠΠΑΣ (συν.)[ήγορος] ζητε καοτος τ ποίημα, φο ποίησις εναι μέσον ποδεικτικς διαδικασίας. Θ τ στείλω ες τν κ. Εσαγγελέα.

 

 

 

 

 

Σχόλια