Ο «συλληφθείς ως συνένοχος εν τω φόνω του Ίωνος Δραγούμη»...
....Το μικρό αμάξι ακινητοποιείται στη Βασιλίσσης Σοφίας από το μπλόκο των βενιζελικών μπροστά στην έπαυλη Θων. Μερικοί επιτίθενται στον Δραγούμη. Ένας από αυτούς τον χτυπάει με ράβδο (ή ξιφολόγχη) στο κεφάλι, ενώ άλλοι τον γρονθοκοπούν και τον κατεβάζουν από το αυτοκίνητο. Κάποιος, με μια ξιφολόγχη, που αποσπά από το όπλο ενός χωροφύλακα, λογχίζει επανειλημμένως από πίσω, στο κορμί και στα πόδια, τον Δραγούμη. Δεν είναι άλλος από τον υποπρόξενο Βασίλειο Αντωνιάδη, που λίγο νωρίτερα ωρυόταν «Ο Δραγούμης! Αυτός είναι, πιάστε τον… και σκοτώστε τον. Εγώ είμαι ο Αντωνιάδης ο υποπρόξενος, διατάσσω εγώ ο Αντωνιάδης και καταγγείλατέ με». Τη σκηνή παρακολουθούν αμέτοχοι κατώτεροι αξιωματικοί της Χωροφυλακής. Ο Δραγούμης μπορεί να σκέφτεται την ώρα εκείνη κάτι που είχε σημειώσει παλαιότερα σ'ένα Τετράδιό του:
«Τίς ὧρες 3 ἕως 5 τό πρωί εἶναι ἡ ζωή λιγώτερη στὸν κόσμο – εἶναι οἱ ὧρες πού πεθαίνουν οἱ περισσότεροι ἄρρωστοι ἄνθρωποι. Μένα μ’ ἀρέσει νά πεθάνω τό μεσημέρι».[1]
ΕΝΑΣ ΠΡΩΗΝ ΔΙΠΛΩΜΑΤΗΣ, Ο ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ είναι βέβαιο ότι πρωτοστάτησε στο λιντσάρισμα του Ίωνος Δραγούμη, το μεσημέρι της 31 Ιουλίου/13 Αυγούστου 1920, προτού αυτός απομακρυνθεί, για να εκτελεστεί με συνοπτικές διαδικασίες, εν μέση οδώ, από τους Ταγματασφαλίτες του παραστρατιωτικού Γυπαρικού Σώματος.
Υπήρξε από τους κύριους υποκινητές της δολοφονίας και μάλιστα και ο ίδιος «έβαλε το χεράκι του» (για την ακρίβεια τη λόγχη του) κεντώντας τον Δραγούμη επανειλημμένα στο θώρακα από τα νώτα. Προφανώς ήταν ο υπεύθυνος για τους λογχισμούς (με στρατιωτική λόγχη) που βρέθηκαν στο σώμα του νεκρού κατά την ιατροδικαστική διαδικασία (εκτός από τον …ημιαποκεφαλισμό, το πλήρες κάταγμα του μηριαίου οστού και τα δεκατρία σημεία εισόδου σφαιρών που προκάλεσαν τα ζώα του Γύπαρη —προτού αφαιρέσουν από τον νεκρό τα ελάχιστα τιμαλφή που επιστράφηκαν στη οικογένεια όταν τους συνέλαβαν στην ...ορεινή Κρήτη όπου τους είχε φυγαδεύσει το καθεστώς). Ο Αντωνιάδης, για τον οποίο πληροφορίες δεν υπάρχουν άλλες, παραπέμφθηκε στη δίκη για τη δολοφονία του Δραγούμη και καταδικάσθηκε σε εικοσαετή κάθειρξη την οποία ουδέποτε εξέτισε. Απελευθερώθηκε, όπως και η ομάδα του εκτελεστικού αποσπάσματος, με χαριστική διάταξη της …Συνθήκης της Λοζάνης από την επαναστατική επιτροπή των Πλαστήρα-Γονατά.
Παρακάτω το χρονικό (δημοσίευμα εφημερίδας) της σύλληψης του Αντωνιάδη στην …Πόλη, όπου πρωτοστατούσε η «Άμυνα», που διέλυσε παντού τον Ελληνισμό με τον τρόμο και τον διχασμό που διέσπειρε και εδραίωσε. Ας μην ξεχνούμε πως τον Δεκέμβριο του 1920 οι «Αμυνίτες» από το Αβέρωφ που είχε ελλιμενισθεί, για την κηδεία του Οικουμ. Πατριάρχη Γερμανού του Ε΄ στην Κωνσταντινούπολη, προσπάθησαν να δολοφονήσουν, πυροβολώντας τον στο πρόσωπο, τον «Βενιαμίν της οικογένειας» Αλέξανδρο Δραγούμη (1891-1977) που βρισκόταν στην Πόλη ως στρατιωτικός ακόλουθος [ΚΛΙΚ ΕΔΩ].
ΠΩΣ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗ ΕΙΣ ΤΩΝ ΦΟΝΕΩΝ ΤΟΥ ΔΡΑΓΟΥΜΗ
Η ΓΑΛΛΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ
Ὁ ἐν Κων/πόλει συλληφθείς ὡς συνένοχος ἐν τῷ φόνῳ τοῦ Ἴωνος Δραγούμη καὶ ἐκ τῶν ὀργανωτῶν τῶν Ἰουλιανῶν πρώην Πρόξένος Β. Ἀντωνιάδης ὅστις ἐφωδιασμένος μέχρι τούδε δι’ ἐγγράφου τῆς Ἀμύνης καὶ τῆς γαλλικῆς Ἁρμοστείας, καθίστατο πρίν ἀσύλληπτος, προσήχθη ἐνώπιον τοῦ Γενικοῦ Προξένου κ. Στελλάκη[2] εἰς τὸν ὁποῖον διεμαρτυρήθη διά την σύλληψιν του, χαρακτηρίσας, αὐτὴν παράνομον, διότι εὑρίσκετο, ὡς εἶπεν, ὑπὸ τὴν προστασίαν τῶν γαλλικῶν ἀρχῶν.
Εἰς τὰς διαμαρτυρίας ταύτας ὁ κ. Στελλάκης ἀπήντησεν ὅτι, προκειμένου περὶ ἐνεργείας ἑλληνικῶν ἀρχῶν ἐπὶ Ἕλληνος ὑπηκόου οὐδεμίαν ἀναγνωρίζει ξένην προστασίαν καὶ ὄτι ἀναλαμβάνει πάσαν εὐθύνην διὰ τὴν ἐνέργειαν του ταύτην. Ὁ Γεν. Πρόξενος διέταξεν ἀμέσως τὴν φυλάκισιν τοῦ Ἀντωνιάδου ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχεν εἰς βάρος του ἔνταλμά τι τῆς ἐν Ἀθήναις Ἀνακριτικῆς ἀρχῆς. Ὁ κ. Ἀντωνιάδης προσεπάθησε νὰ ἐπικοινωνήσει μετὰ τῆς Ἀμύνης καὶ τῶν Γαλλικών ἀρχῶν, ἀλλὰ δὲν τὸ κατώρθωσε διότι ἀπεμονώθη αὐστηρῶς.
Εἰς τὸ ἀπομονωτήριον, ὅπου φυλακίσθη, ἀπεπειράθη μετὰ 1½ ὥραν νὰ δραπετεύσει πυροβολήσας κατά τοῦ φύλακος. Οὐδὲν ὅμως κατώρθωσεν, ἀφοπλισθεὶς ὑπὸ τοῦ κλητῆρος τοῦ προξενείου καὶ τῶν προσδραμόντων εἰς βοήθειάν του. Περὶ τὴν ἑσπέραν τῆς αὐτῆς ἡμέρας ὁ Ἀντωνιάδης ἐζήτησε νὰ παρουσιασθῇ εἰς τὸν κ. Στελλάκην ὅπερ καὶ ἐγένετο.
Κατά τὴν συνδιάλεξιν του μετὰ τοῦ Γενικοῦ προξένου προσπάθησε νὰ παρουσιάσῃ ἑαυτόν θῦμα συκοφαντιῶν καὶ ἀναποδείκτων φημῶν ζήτησας τὴν ἠθικήν ὑποστήριξιν τοῦ κ. Στελλάκη. Ὁ κ. Στελλάκης ἀπήντησεν ὅτι ἡ σημερινή Ελληνική δικαιοσύνη εὑρίσκεται εἰς τὸ ύψος τῆς ἀποστολής της καὶ ἄν πράγματι εἶναι ἀθῶος πρέπει νὰ ἔχει τὸ θάρρος νὰ τὴν ἀντιμετωπίσῃ μὲ τὴν πεποίθησιν ὅτι ἡ ἀπόφασίς της θὰ εἶνε ἀμερόληπτος.
Τὴν νύκτα τῆς ἰδίας ἡμέρας ὁ Ἀντωνιάδης, μετεφέρθῃ εἰς τὰς φυλακάς του θωρηκτοῦ «Ἀβέρωφ» ἐκεῖθεν δὲ θὰ μεταφερθῇ εἰς Ἀθήνας.
Ἡ φυλάκισίς του ἐπὶ τοῦ «Ἀβέρωφ» ἐνηργήθη ἐν συνεννοήσει μετὰ τοῦ ναυάρχου κ. Ἠπίτου.[3]
[1] Τσίγκας, Νώντας, «Αυτός είναι, πιάστε τον και σκοτώστε τον…» – Μικρό χρονικό της δολοφονίας του Ίωνος Δραγούμη, Καθημερινή, 24 Ιουλίου 2022, ένθετο: τέχνες και γράμματα- Ιστορία, σελ. 3. [ΚΛΙΚ ΕΔΩ]
[2] Ο Ξενοφών Στελλάκης ήταν διπλωμάτης που συνδέθηκε-συνεργάστηκε με τον Ίωνα Δραγούμη (υπάρχει αλληλογραφία του στο Αρχείο Ι. Δραγούμη με τον Ίωνα). Εργάσθηκε μεταξύ άλλων ως Πρόξενος στη Χίο, την Οδησσό και την Πόλη.
[3] Ο Αντιναύαρχος Ιωάννης Θεοδ. Ηπίτης (1867-1956) που είχε «αποκατασταθεί» στο στράτευμα μετά την απόλυσή του από το καθεστώς των Γάλλων το 1917.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Παράκληση να τηρούνται οι κανόνες της πολιτικής σχολίων που ισχύουν. Σχόλια με υβριστικό, προσβλητικό ή παρόμοιο περιεχόμενο δεν γίνονται αποδεκτά και επομένως θα διαγράφονται.